Boekenlijst

Inmiddels heb ik in de bijna 5 maanden dat we hier zijn een aardig rijtje boeken gelezen (in deze volgorde):
- De dertien treden (Ruth Rendell): aardig
- In wankel evenwicht (Elizabeth George): wij zijn verslaafd aan deze serie dus: goed!!!
- Niet storen! (Jill Mansell): niemendalletje
- Het lot van de familie Meijer (Charles Lewinsky): geweldig!
- Tophit (Jill Mansell): nog een erger niemendalletje
- Italiaanse schoenen (Henning Mankell): goed!
- 100 wereldplekken die je gezien moet hebben (Floortje Dessing): erg inspirerend
- Kinderspel (Gabrielle Lord): slecht
- Schemeruur (Johan Theorin): goed
- Het uitzicht vanaf Castle Rock (Alice Munro): vaag
- The complete Parker Pyne, Private eyes (Agatha Christie): lekker lezen, leuk
- Twee vrouwen (Harry Mulisch): goed, alleen die Harry...
- Inspecteur Morse: Requiem (Colin Dexter): ok
- Een verhaal van liefde en duisternis (Amos Oz): met vallen en opstaan 2 jaar over gedaan, taai, goed

Eindelijk! We hebben een schutting en hekje!

Niet te geloven: ze gaan beginnen. Weliswaar veeel te laat volgens het contract dus daar zal nog wel een staartje aan komen te zitten, maar toch...

We hadden een paar vrolijke Poolse werklui die echt de handen uit de mouwen wisten te steken. Af en toe ging het wat met de botte bijl, helaas voor de seringenhaag, maar je moet er wat voor over hebben, niet dan?

Onze huisbaas was kennelijk in een goed humeur (hoe kan het? hij heeft toch echt een probleem...) want toen ik weer voorstelde de vreselijke conifeer in de voortuin om te zagen gaf hij eindelijk toe en de zaag ging er meteen in voordat hij zich weer kon bedenken. 't Is echt een verbetering met een leuk klein stronktafeltje als aandenken.

Het ijzeren gordijn, de Berlin wall, een gevangenis, een hells angels huis met tuin: onze schutting doet mensen aan dit soort dingen denken. Hij is inderdaad zeer massief maar wel dicht en lekker hoog.

Als finishing touch mooie regenkapjes op de paalkoppen... alleen jammer dat het er te weinig zijn. De rest hebben we nog steeds niet gezien. Hoe kan iemand zo te werk gaan???

Nog een gelukje bij al de wacht/onderhandel/van-gedachten-verander toestanden: omdat het zo warm kan zijn aan de achterkant van het huis hadden we een zonnezeil gekocht en onze vriendelijke werklui hebben de haken bevestigd en twee palen stormvast geplaatst.

Nu is het wachten op 17 punten die nog op de to-do-list van de verhuurder staan. De deadline is allang verstreken maar er gebeurd gewoon niks!? Het belangrijkste wat we nu graag gedaan willen hebben is het afwerken van de oprit. Die hoort nog thuis op een bouwplaats en als het geregend heeft is het niet zo leuk met al die modder. We hebben nu zelf maar een offerte aangevraagd en geven de baas de keus: zelf betalen of we houden het van de huur af.

Stressen hoor zulke toestanden.

Pissebed-alarm!

En er lopen er nogal wat door ons huis te banjeren zo nu en dan! Kjeld komt het dan keurig zeggen en loopt er met een grote boog omheen. Wij laten ze daarna meestal in de wc zwemmen...

Skypen

Zo zitten we er dus bij als we met Barendrecht bellen. Meestal houden we het kort want Kjeld wordt er altijd een beetje hyper van en zegt geen zinnig woord. Het is gewoon leuk om elkaar even te zien en de laatste nieuwtjes uit te wisselen.

Bezoek van Esther en Bart

Tja, dit gebeurd er dus als je bij ons komt logeren: meehelpen in de tuin want daar is altijd wel wat te doen.

Omdat we nog steeds geen hekjes en schutting hadden was Cas vorige week zelf maar vast begonnen met het zetten van een hekje langs de oprit (het materiaal daarvoor was wel gebracht). Wel lastig als je alleen een grote steen hebt om de paaltjes in de grond te slaan maar gelukkig hadden we dus hulp en op vrijdag eindelijk alvast 1 hekje.

Op zaterdag hebben we toeristisch gedaan en zijn een ochtendje naar Helsingor geweest. Erg leuke stad, mooi weer en een dwars kind dat ook op de rotsen wilde klimmen. Hij wringt zich hier bijna los

Ik geloof dat we ook maar een "DS" aan gaan schaffen: zet het in beweging en we horen Kjeld niet meer...

't Was trouwens wel heel erg gezellig om weer bezoek te krijgen, lekker even met iemand anders nederlands kletsen en even live bijpraten. Ook leuk om alles "in het echt" te laten zien wat bij ons leven hier hoort. Aan de andere kant is het ook vermoeiend want je wil de logees wel een soort van vakantiegevoel geven. Ik geloof dat dat wel is gelukt.

Op naar volgende week: dan komen mijn ouders weer...

Frilandsmuseet (= openluchtmuseum)

In dit openluchtmuseum waren we 3 jaar geleden ook al een keer geweest (het is gratis dus...) en we waren erg benieuwd of het leuk voor Kjeld zou zijn

Ja dus! Hij wilde in elke boerderij, schuur en elk hutje naar binnen of naar binnen gluren.

Help! Haal me eraf...

En hij bleef keurig achter de draadjes en zat nergens aan!

Natuurlijk even bij de "paardjes" kijken. En we zijn niet eens meegereden met de kar!

Tussen de middag ons zelf meegebrachte eten verorberd (Kjeld is wezenloos van olijven...), als echte Denen. Rond lunchtijd zag je overal mensen sjouwen met koelboxen, bolderwagens en kleden. Het weer werkte geweldig mee, mijn telefoon helaas niet. Die was ik na de lunch ineens kwijt! Casper heeft hem gebeld en gelukkig nam een brave Deen op zodat ik hem kon gaan halen, natuurlijk helemaal aan het ander eind van het park. Blij toe. Waar zou ik zijn zonder dat ding...

Het was weer leuk, echt een aanrader!

Rabarber

Tja, dit spreekt eigenlijk voor zich. Deze rabarber is een van de weinige herkenbare planten die we nu in de tuin hebben. Inmiddels is de bloem al 1,5 meter hoog en hebben mijn ouders wat stengels meegenomen om jam van te maken.

Update Iwan

Iwan heeft twee keer moeten inburgeren: met de verhuizing en nog een keer toen hij in de grote groep kwam. Hij is heel erg aangepakt en op de foto valt het nog mee... Inmiddels groeien er alweer haren op de kale plekken en is hij wat meer geaccepteerd. Ook is hij niet mager meer, gelukkig. Hij zag er op een gegeven moment echt oud uit terwijl hij 1 mei pas 15 is geworden!

Hier zijn we voor het eerst op het strand. 2 en een half uur uit en thuis met even pootje baden in zee! Onze gidsen zijn Birgit en paard Shiela, Iwans vriendin. Birgit is gepensioneerd en least Shiela. Ik rij vaak met haar samen omdat ze goed de weg weet en ook niet zo van snel rijden houdt.

Beuk in blad

In een paar dagen tijd hadden we een prachtige boom in de voortuin! Als ik van stal weg ga kan ik hem zien, hij steekt overal bovenuit.

Cross-cultural-training

Wat gaat ons verblijf hier tot een succes maken...
...en wat vinden wij belangrijk in het leven...

Bij Casper op kantoor hebben we een hele dag zitten bikkelen om wat meer te weten te komen over Denemarken, de Denen en het wonen in het buitenland. De ochtend was het leukst omdat er toen en Deense dame (toevallig een vriendin van onze taaljuf!) kwam vertellen over allerlei praktische dingen waar we echt iets aan hadden. Zoals waarden en normen, hoe te communiceren, etiquette, tradities en feesten, winkelen, recreatie enz. De middag was veeel theoretischer en ik had na de lunch echt het idee "wat doe ik hier", veel te moeilijk voor een eenvoudige huisvrouw zoals ik. Ik geloof dat Cas er wel wat aan heeft gehad.