Iedereen had slecht geslapen (behalve Kjeld en Iwan) dus waren we prima op tijd op om de auto's in te laden. Dat was nog zo iets: het paste allemaal maar net, ik had niet gedacht dat het zou lukken maar aan pa/opa/Jan kan je dat natuurlijk wel overlaten.Daarna, door de buren uitgezwaaid (erg leuk!), gingen we Iwan ophalen. Hij stapte, zoals gewoonlijk met hoog opgetrokken benen door de transportbeschermers, weer keurig achter mij aan de trailer in. Wat een wereldpaard! Hij moest eens weten wat hem te wachten stond.
We hadden prachtig weer, goede chauffeurs (Casper en Jan omdat Bep en ik altijd heel snel slaperig worden), brave passagiers (Kjeld vond alles best in het begin, Iwan stond zelfs te eten) en een heerlijk rustige weg.
Uiteindelijk kwamen we door file en omleiding toch nog laat aan bij de B&B in Duitsland. Ik heb me vooral beziggehouden met Iwan die in z'n uppie in een grote winderinge stal met uitloop stond te stressen. De rest van de familie heeft zich beziggehouden met Kjeld, bagage en eten.We waren ongeveer op de helft en alles was toch wel goed gegaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten